Η αποκατάσταση και ο εκσυγχρονισμός ιστορικών ή διατηρητέων κτιρίων αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τους αρχιτέκτονες και τους μηχανολόγους μηχανικούς. Όταν πρόκειται για την αναβάθμιση των εσωτερικών εγκαταστάσεων φυσικού αερίου, η δυσκολία αυτή πολλαπλασιάζεται. Τα παλαιά κτίρια κατασκευάστηκαν σε εποχές που δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη για σύγχρονα μέτρα ασφάλειας, αερισμού ή ηλεκτρικής προστασίας. Οι πρόσφατες αυστηρές αλλαγές στους κανονισμούς αερίου δεν κάνουν εκπτώσεις λόγω της ιστορικότητας ενός ακινήτου. Αυτό δημιουργεί την ανάγκη για έξυπνες, εξειδικευμένες λύσεις που γεφυρώνουν το χάσμα ανάμεσα στην αρχιτεκτονική συντήρηση και τις άκαμπτες κανονιστικές απαιτήσεις.
Διέλευση Γραμμών Μέσω Δομικών Τοίχων και Ιστορικής Τοιχοποιίας
Μία από τις πρώτες φυσικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι τεχνικοί στα ιστορικά κτίρια είναι η όδευση των νέων σωληνώσεων φυσικού αερίου μέσα από παχείς, φέροντες τοίχους από συμπαγή τούβλα ή πέτρα. Οι σύγχρονοι κανονισμοί απαγορεύουν ρητά την απευθείας ενσωμάτωση ή το «θάψιμο» σωλήνων αερίου μέσα σε τέτοιου είδους δομικά στοιχεία χωρίς προστασία.
Για τη συμμόρφωση με τον κώδικα, κάθε διέλευση πρέπει πλέον να πραγματοποιείται μέσω ειδικών προστατευτικών χιτωνίων (sleeves). Το χιτώνιο πρέπει να έχει διάμετρο τουλάχιστον δύο μεγέθη μεγαλύτερη από τον σωλήνα αερίου και ο ενδιάμεσος χώρος πρέπει να σφραγίζεται με εγκεκριμένα, πυράντοχα και εύκαμπτα υλικά. Αυτό αποτρέπει τη μεταφορά δομικών φορτίων και τάσεων απευθείας στον σωλήνα, ενώ παράλληλα επιτρέπει τη μικροκίνηση λόγω θερμικής διαστολής. Επιπλέον, εάν ο τοίχος αποτελεί τμήμα πυροδιαμερίσματος, το σύστημα διέλευσης πρέπει να φέρει πιστοποίηση διατήρησης της πυραντοχής του κτιρίου, διασφαλίζοντας ότι μια πιθανή εστία φωτιάς δεν θα εξαπλωθεί μέσω του κενού της σωλήνωσης.
Διαχείριση Ανεπαρκούς Αερισμού σε Ιστορικά Υπόγεια
Τα υπόγεια και οι ισόγειοι χώροι των παλαιών κτιρίων σχεδιάστηκαν αρχικά ως αποθηκευτικοί χώροι, στερούμενοι συστημάτων φυσικού ή τεχνητού αερισμού. Ωστόσο, αυτά τα σημεία επιλέγονται συνήθως για την εγκατάσταση των κεντρικών μετρητών, των πολλαπλών διανομής και των συστημάτων θέρμανσης.
Οι νέες ρυθμίσεις απαγορεύουν αυστηρά την τοποθέτηση υποδομών φυσικού αερίου σε χώρους που δεν διαθέτουν επαρκείς εναλλαγές αέρα, καθώς σε περίπτωση μικροδιαρροής το αέριο μπορεί να συσσωρευτεί γρήγορα και να φτάσει σε εκρηκτικά επίπεδα. Για να ξεπεραστεί αυτό το εμπόδιο χωρίς να αλλοιωθεί η εξωτερική όψη του ιστορικού κτιρίου με μεγάλες τρύπες, οι μηχανικοί επιστρατεύουν συστήματα μηχανικού αερισμού συνεχούς λειτουργίας, τα οποία συνδέονται με ανιχνευτές αερίου. Εάν οι ανιχνευτές εντοπίσουν έστω και ελάχιστη συγκέντρωση μεθανίου, το σύστημα αυξάνει αυτόματα την παροχή του ανεμιστήρα και ταυτόχρονα κλείνει την κεντρική ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα παροχής του κτιρίου.
Μετατροπή Παλαιών Καμινάδων και Χρήση Διπλών Συστημάτων B-Vent
Η απομάκρυνση των καυσαερίων αποτελεί το συχνότερο σημείο τριβής κατά την ανακαίνιση ιστορικών κτιρίων. Οι παλαιές κτιστές καμινάδες ή τα τζάκια δεν είναι χημικά ούτε μηχανικά κατάλληλα για να δεχθούν τα καυσαέρια των σύγχρονων συσκευών φυσικού αερίου, τα οποία περιέχουν όξινα συμπυκνώματα που μπορούν να διαβρώσουν τα παλαιά κονιάματα και τα τούβλα.
Ο νέος κώδικας απαγορεύει την απευθείας διοχέτευση καυσαερίων σε μη επενδεδυμένες καμινάδες. Η λύση που επιβάλλεται είναι η εισαγωγή εύκαμπτων ή άκαμπτων εσωτερικών επενδύσεων από ανοξείδωτο χάλυβα ή ειδικά πλαστικά (για συσκευές συμπύκνωσης) μέσα στην υπάρχουσα καμινάδα. Όπου αυτό δεν είναι γεωμετρικά εφικτό, απαιτείται η εγκατάσταση διπλών, μονωμένων σωλήνων αεραγωγών τύπου B-Vent. Αυτοί οι αεραγωγοί διατηρούν υψηλή την εσωτερική θερμοκρασία των καυσαερίων, αποτρέποντας την υγροποίησή τους πριν την έξοδο από το κτίριο, και προστατεύουν τα ξύλινα δοκάρια της οροφής που βρίσκονται σε άμεση γειτνίαση από την υπερθέρμανση.
Ελαχιστοποίηση της Αισθητικής Παρέμβασης με Μέγιστη Ασφάλεια
Η μεγαλύτερη πρόκληση σε έργα υψηλής αρχιτεκτονικής αξίας είναι η απόκρυψη των σύγχρονων στοιχείων ασφάλειας χωρίς να παραβιάζονται οι κανονισμοί που απαιτούν την εύκολη πρόσβαση σε αυτά. Οι βαλβίδες απομόνωσης και οι ρυθμιστές πίεσης πρέπει να είναι άμεσα προσβάσιμοι και όχι «θαμμένοι» πίσω από μόνιμες ιστορικές επενδύσεις ή γύψινες διακοσμήσεις.
Για την επίλυση αυτού του γρίφου, χρησιμοποιούνται ειδικά κατασκευασμένες θυρίδες επίσκεψης (access panels) που ενσωματώνονται ομαλά στους τοίχους και βάφονται με τα ίδια υλικά, διατηρώντας την αισθητική συνέχεια. Παράλληλα, η χρήση του Κυματοειδούς Ανοξείδωτου Χαλυβδοσωλήνα (CSST) με ειδικό προστατευτικό περίβλημα επιτρέπει το «ψάρεμα» των γραμμών αερίου μέσα από τις υπάρχουσες κενές κοιλότητες των παλαιών ξύλινων δαπέδων και ψευδοροφών, μειώνοντας δραματικά την ανάγκη για καθαιρέσεις ιστορικών στοιχείων και διασφαλίζοντας ταυτόχρονα την πλήρη συμμόρφωση με τα αυστηρά πρότυπα γείωσης και ασφάλειας.
Αυτα ειναι ολα οσα πρεπει αν ξερετε για εσωτερικη εγκατασταση φυσικου αεριου